✍️ فاروق بلوچ
سقوط نیکلاس مادورو در ونزوئلا بیش از یک تغییر حکومت ساده است؛ این یک هشدار جدی برای ایران است. باخت ایران در معاملات و زد و بند با ونزوئلا یک باخت ساده نبوده، بلکه میلیاردها دلار منابع عمومی در معاملات غیرشفاف و پرابهام میان تهران و کاراکاس هدر رفته است. حشمتالله فلاحتپیشه، رئیس پیشین کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ایران، پیشتر اعلام کرد که بیش از دو میلیارد دلار از مطالبات ایران از ونزوئلا هنوز تعیین تکلیف نشده و هیچ پاسخ روشنی درباره سرنوشت آن داده نشده است. این رقم نشان میدهد که پول مردم ایران در مسیرهای تاریک و غیرشفاف مصرف شده و کسی پاسخگو نبوده است.این روابط همیشه در فضای تهاتری و بدون نظارت شکل گرفته: نفت در برابر کالا، خدمات فنی و صنعتی در برابر طلا یا امتیازات مبهم. قراردادها، صورتحسابها و سازوکار تسویه آنها هرگز شفاف نشد. نتیجه چیست؟ میلیاردها دلار هدر رفته، فساد گسترده و دوست گزینی و پشتیبانی از حکومتهایی که امروز یکی پس از دیگری فرو میریزند. مادورو بدون حمایت واقعی چین و روسیه در برابر آمریکا تنها ماند؛ این تجربه نشان میدهد وعدههای بینالمللی توخالی و موقتی هستند و ایران نیز در بحرانها مانند مادورو، تنها و بیپناه میماند.در داخل، بهای این سیاستها را مردم میپردازند: تورم، سقوط قدرت خرید، فقیرتر شدن گسترده و خدمات عمومی ناکارآمد. ایران منابع خود را صرف پروژهها و متحدانی کرده که دوام نداشتند و فروپاشیدند. تجربه ونزوئلا یک هشدار مستقیم و واضح است: تا زمانی که اقتصاد و سیاست خارجی این کشور از شفافیت، پاسخگویی و نظارت واقعی محروم باشد، چرخه هدر رفت منابع ادامه خواهد یافت و ایران، همانند مادورو، در نهایت تنها، ضعیف و آسیبپذیر در برابر دشمنان منطقهای و جهانی باقی خواهد ماند.در نتیجه پیام روشن این است: پول مردم ایران بیدلیل هدر رفته، متحدان فرو ریختهاند و آینده ایران در سایه سیاستهای غیرشفاف و ایدئولوژیک، وخیم و خطرناک است. پرسش «پول مردم کجا رفت؟» هر بار با فروپاشی یک متحد دیگر، بلندتر و بیپاسختر مطرح خواهد شد.صف فروپاشی ها که ایران در میان آن ایستاده است، آخرین قربانی های خود را میدهد، با این منوال دور از انتظار نیست که تیتر شوک آور بعدی ترامپ در پیوند به نظام و گرداننده جمهوری اسلامی ایران باشد.
