شهناز بلوچ، که ارتش آزادیبخش بلوچ او را نخستین فرمانده زن در یک تشکیلات بزرگ مسلح بلوچ معرفی میکند، در گفتوگویی با فرانسیسکا مارینو، خبرنگار ایتالیایی «Parrhesia News» درباره دلایل پیوستن خود به مبارزه مسلحانه، نقش زنان در این جریان و چشمانداز آینده بلوچستان سخن گفته است. او تأکید کرده که این مسیر «تصمیمی ناگهانی نیست، بلکه نتیجه یک باور سیاسی و ملی است.»
شهناز بلوچ گفته است زنان بلوچ در تحولات سیاسی و اجتماعی بلوچستان همواره نقش داشتهاند و حضور آنان در ساختارهای مبارزاتی، ادامه مسیر زنانی است که طی دههها در جنبشهای ملی بلوچ فعال بودهاند. او افزوده است که زنان برای «نمایش یا سهمیهبندی» وارد این عرصه نشدهاند، بلکه برای ایفای نقش در آینده سیاسی بلوچستان وارد میدان شدهاند.
این فرمانده ارتش آزادیبخش بلوچ درباره حضور زنان در عملیاتهای مسلحانه گفته است که از نگاه او، محدود شدن مسیرهای اعتراض مدنی باعث شده بخشی از نیروهای بلوچ به مبارزه مسلحانه روی بیاورند. او همچنین تأکید کرده است که از دیدگاه این گروه، آزادی ملی بدون مشارکت و رهایی زنان امکانپذیر نیست.
شهناز بلوچ با انتقاد از نگاههای جنسیتی به حضور زنان در مبارزات مسلحانه گفته است که مشارکت زنان نباید تنها با معیارهای جنسیتی قضاوت شود و همانگونه که درباره مردان از انگیزههای سیاسی و ایدئولوژیک سخن گفته میشود، تصمیم زنان نیز باید در چارچوب باورهای سیاسی آنان بررسی شود.
او درباره نقش اعتراضات مدنی و مبارزه مسلحانه نیز گفته است که این دو جریان از یک آگاهی مشترک سرچشمه میگیرند، اما به باور او اعتراضات خیابانی بهتنهایی قادر به تغییر ساختار سیاسی موجود نیست.
شهناز بلوچ همچنین با انتقاد از رویکرد جامعه جهانی نسبت به مسئله بلوچستان گفته است مشروعیت این جنبش را نه از قدرتهای خارجی، بلکه از تاریخ و خواست مردم بلوچ میداند. او هدف نهایی این مبارزه را ایجاد نظامی مبتنی بر عدالت، برابری، حقوق زنان و کنترل مردم بر منابع طبیعی بلوچستان عنوان کرده است.
ارتش آزادیبخش بلوچ برای نخستینبار نزدیک به دو ماه پیش هویت «شهناز بلوچ» را همراه با تصاویر و اطلاعات مربوط به واحد زنان این گروه منتشر کرده بود؛ اقدامی که ناظران آن را نشانهای از تغییر در شیوه پیامرسانی و گسترش نمادهای اجتماعی در جنبشهای آزادیخواه بلوچ ارزیابی نمودند.
