یک اندیشکده سیاست راهبردی در استرالیا هشدار داده است که جمهوری اسلامی برخلاف الگوهای متعارف جنگی، بهدنبال دستیابی به یک پیروزی نظامی قاطع نیست، بلکه راهبرد خود را بر حفظ تنشهای کنترلشده و تداوم بیثباتی منطقهای استوار کرده تا از آن بهعنوان ابزاری برای افزایش اهرم فشار سیاسی، تثبیت نفوذ منطقهای و حفظ بقای ساختار حاکم استفاده کند.
در این ارزیابی آمده است که جمهوری اسلامی، تنشها و درگیریهای منطقهای را نه صرفاً تهدیدی امنیتی، بلکه بخشی از یک راهبرد حسابشده برای پیشبرد اهداف سیاسی و ژئوپلیتیکی خود میداند. بهگفته نویسندگان این گزارش، تهران از استمرار بحران برای تقویت موقعیت خود در مذاکرات، اعمال فشار بر رقبای منطقهای و بینالمللی و حفظ شبکه نفوذش در خاورمیانه بهره میگیرد.
این گزارش همچنین تأکید کرده است که درگیریهای خارجی برای جمهوری اسلامی تنها نقش بازدارندگی در برابر تهدیدات بیرونی ندارد، بلکه به ابزاری برای تحکیم فضای امنیتی و کنترل داخلی تبدیل شده است. بر پایه این تحلیل، حکومت از تنشهای خارجی برای سرکوب مخالفتهای داخلی، تشدید فضای امنیتی و نسبتدادن بحرانهای اقتصادی و نارضایتیهای عمومی به فشارهای خارجی استفاده میکند.
در بخش دیگری از این ارزیابی هشدار داده شده است که هرگونه کاهش تنش یا توافق بدون دستاوردی ملموس برای جمهوری اسلامی، میتواند زمینه افزایش انتقادها و پرسشگری داخلی نسبت به عملکرد حکومت را فراهم کند؛ شرایطی که احتمال تشدید شکافهای سیاسی و اجتماعی را افزایش میدهد. در مقابل، ادامه یک تنش مدیریتشده میتواند به حکومت امکان دهد فشارهای داخلی را مهار کرده و فضای سیاسی کشور را در وضعیت امنیتی نگه دارد.
این اندیشکده در پایان تأکید کرده است که در برابر آنچه «مقاصد خصمانه جمهوری اسلامی» خوانده شده، هماهنگی مؤثرتر جامعه جهانی بیش از هر زمان دیگری ضروری بهنظر میرسد؛ زیرا از نگاه این مرکز، تداوم بحران و بیثباتی نه یک پیامد ناخواسته، بلکه بخشی از یک راهبرد هدفمند برای حفظ نفوذ منطقهای و استمرار حاکمیت جمهوری اسلامی است.
