گزارشها حاکی است که پیکر «عامر رامش»، زندانی سیاسی بلوچ که در زندان مرکزی زاهدان اعدام شده بود، پس از انتقال به زادگاهش در شهرستان چابهار، در میان حضور خانواده و شماری از ساکنان محلی به خاک سپرده شده است.
بر اساس این گزارشها، روند رسیدگی به پرونده او با انتقادهای جدی همراه بوده و گفته میشود وی در زمان بازداشت حدود ۱۸ سال داشته و ماهها از دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده محروم بوده است؛ موضوعی که بهگفته ناظران، با اصول دادرسی عادلانه در تضاد است.
نزدیکان این زندانی سیاسی میگویند اعترافات منتشرشده از او تحت فشار و شکنجه اخذ شده و آثار جراحت بر بدنش دیده شده است. مقامهای قضایی ایران اتهام او را «عضویت در جیشالعدل» عنوان کردهاند، اما این ادعاها بهطور مستقل قابل راستیآزمایی نیست.
در عین حال، گزارشهایی منتشر شده که نشان میدهد خانواده او تحت فشار قرار گرفتهاند تا در ازای توقف اجرای حکم، با نهادهای امنیتی همکاری کنند؛ از جمله درخواست برای اقدام علیه مخالفان یا وادار کردن یکی از اعضای خانواده به تسلیم شدن. این ادعاها نیز از سوی مقامهای رسمی تأیید یا رد نشده است.
اجرای حکم اعدام بدون انجام آخرین ملاقات با خانواده، بهگفته منابع، نگرانیها درباره نقض حقوق اولیه زندانیان را تشدید کرده است. نهادهای حقوق بشری پیشتر نیز نسبت به موارد مشابه، از جمله اعترافات اجباری، فشار بر خانوادهها و نبود دادرسی عادلانه در ایران هشدار دادهاند.
